Jak przygotować logo i pliki do druku — poradnik drukarni Bielsko-Biała

Przygotowanie plików do druku sprowadza się do czterech rzeczy: logo w krzywych (wektor), kolory w CMYK, rozdzielczość 300 dpi i 3 mm spadu z każdej strony. Jeśli te warunki są spełnione, projekt trafia na maszynę bez poprawek i bez opóźnień. W drukarni Krzyś-Druk przy ul. Deszczowej 86 w Bielsku-Białej robimy to od 1998 roku — codziennie sprawdzamy pliki klientów i wiemy, gdzie najczęściej pojawiają się błędy. Poniżej praktyczna instrukcja, dzięki której przygotujesz materiał poprawnie za pierwszym razem.

Logo wektorowe kontra logo z internetu — dlaczego to nie to samo

Najczęstszy problem to logo pobrane ze strony internetowej lub wycięte z prezentacji. Taki plik ma zwykle 72 dpi i szerokość kilkuset pikseli — wystarczy na ekran, ale w druku rozsypie się na piksele już przy wizytówce, a przy banerze będzie nieczytelny. Logo firmowe powinno istnieć w wersji wektorowej: SVG, EPS, AI lub PDF. Wektor to zapis matematyczny kształtów, więc można go powiększyć do formatu billboardu bez utraty ostrości.

Jeśli nie masz wektora, nie jest to koniec drogi — logo da się odtworzyć na podstawie dobrej jakości podglądu. Warto to zrobić raz i mieć komplet plików na lata, zwłaszcza jeśli planujesz kompleksowe oznakowanie firmy lub większą serię materiałów reklamowych.

Formaty plików akceptowane w druku – PDF/X, SVG, TIFF, JPG 300 dpi
Formaty plików, które drukarnia przyjmuje bez konieczności poprawek.

W jakich formatach przesłać pliki do drukarni

Uniwersalnym standardem jest PDF — najlepiej PDF/X-4 lub PDF w wersji 1.4, z osadzonymi czcionkami albo tekstem zamienionym na krzywe. Taki plik wygląda identycznie na każdym komputerze i nie „gubi” fontów. Dla grafiki rastrowej sprawdzą się TIFF i PNG w pełnej rozdzielczości, a dla zdjęć — JPG zapisany w najwyższej jakości.

Czego unikać? Plików Word i PowerPoint, obrazków wklejonych do maila, zrzutów ekranu oraz grafik pobranych z komunikatorów — te ostatnie są kompresowane i tracą jakość w sposób nieodwracalny. Jeśli masz wątpliwości, prześlij to, co posiadasz, a my ocenimy przydatność materiału przed wyceną.

CMYK, rozdzielczość i spady — trzy parametry techniczne

Monitor świeci światłem (RGB), a druk odbija światło od papieru (CMYK). Konwersja między tymi przestrzeniami zawsze coś zmienia — najbardziej cierpią intensywne błękity, neonowe zielenie i jaskrawe pomarańcze. Dlatego projekt warto od początku prowadzić w CMYK, a kolory kluczowe dla marki (np. z logo) opisać wartościami Pantone lub konkretnymi wartościami CMYK.

Rozdzielczość 300 dpi obowiązuje dla materiałów oglądanych z bliska: wizytówek, ulotek, katalogów, teczek i papieru firmowego. Przy wielkoformacie zasada jest łagodniejsza — baner oglądany z 5 metrów może mieć 100–150 dpi w skali 1:1, bo odległość patrzenia kompensuje niższą gęstość pikseli.

Spad to 3 mm nadmiarowego tła wychodzącego poza linię cięcia. Bez niego na krawędzi gotowego druku pojawi się biały pasek, bo gilotyna nigdy nie tnie z dokładnością do dziesiątych milimetra. Dodatkowo trzymaj teksty i logo minimum 3–5 mm od krawędzi netto.

Przygotowanie pliku do druku krok po kroku – projekt, spady, eksport PDF, kontrola
Cztery etapy przygotowania pliku — od projektu do akceptacji przed drukiem.

Najczęstsze błędy w plikach — lista kontrolna przed wysyłką

Z naszej codziennej praktyki wynika, że powtarza się kilka tych samych usterek. Zanim wyślesz projekt, sprawdź: czy dokument jest w skali 1:1 (albo w czytelnej, opisanej skali np. 1:10 dla wielkoformatu), czy teksty są na krzywych, czy nie zostały w pliku ukryte warstwy pomocnicze i linie pomiarowe, czy czarny tekst jest w 100% K, a nie w składowej czterokolorowej (inaczej wyjdzie nieostry), i czy nie ma elementów w RGB.

Osobna sprawa to cienkie linie i drobny tekst w kontrze — poniżej 6 pt biały tekst na kolorowym tle zaczyna się zalewać farbą. Jeżeli przygotowujesz wizytówki firmowe, to właśnie tam ten problem pojawia się najczęściej.

Co zrobić, gdy nie masz projektu ani programu graficznego

Nie musisz mieć Illustratora ani wiedzy o profilach kolorystycznych. Przygotowujemy projekty od zera — na podstawie logo, treści i zdjęć, które przekażesz. Ustalamy format, pokazujemy wizualizację, nanosimy poprawki i dopiero po Twojej akceptacji plik idzie do produkcji. Ten sam tryb pracy stosujemy przy druku offsetowym, cyfrowym i wielkoformatowym.

Jeśli chcesz poznać techniczne szczegóły przygotowania konkretnego produktu, zajrzyj do naszego rozszerzonego materiału jak przygotować projekt do druku albo po prostu skontaktuj się z nami — ocena pliku przed wyceną jest bezpłatna.

Najczęściej zadawane pytania

Czy logo w formacie PNG wystarczy do druku?

Zależy od rozmiaru. PNG o rozdzielczości 300 dpi w docelowej wielkości nadaje się do wizytówki czy ulotki. Natomiast PNG pobrane ze strony internetowej (72 dpi) będzie nieostre już przy niewielkim powiększeniu. Do banerów, szyldów i oklejeń zawsze potrzebny jest wektor — SVG, EPS, AI lub PDF.

Ile wynosi standardowy spad i po co się go stosuje?

Standardowo 3 mm z każdej strony dla poligrafii. Spad to przedłużenie tła poza linię cięcia, które kompensuje minimalne przesunięcia gilotyny. Bez niego na krawędzi arkusza pojawiają się białe paski. Przy wielkoformacie z zawijaniem materiału spad bywa większy — ustalamy go indywidualnie.

Dlaczego kolor na wydruku różni się od tego na ekranie?

Monitor pracuje w RGB i wyświetla barwy światłem, druk odtwarza je farbą w CMYK. Część kolorów RGB fizycznie nie ma odpowiednika w CMYK. Różnicę ogranicza projektowanie od razu w CMYK, kalibracja monitora oraz — przy kolorach firmowych — użycie palety Pantone i wydruku próbnego.

Czy drukarnia sprawdza plik przed drukiem?

Tak. Każdy plik przechodzi u nas kontrolę techniczną: sprawdzamy rozdzielczość, przestrzeń barw, spady, marginesy i osadzenie fontów. Jeśli coś wymaga korekty, informujemy o tym przed uruchomieniem produkcji i proponujemy rozwiązanie — nierzadko poprawiamy plik sami.

Krzyś-Druk — drukarnia Bielsko-Biała. ul. Deszczowa 86, 43-344 Bielsko-Biała. Tel. 33 810 75 30, 509 722 226.

Powrót